این خطاهای رایج تغذیه‌ای، بیمارتان می‌کنند!

یبوست: به اندازه کافی آب نمی‌نوشید :افرادی که با مشکل یبوست مواجه هستند و به‌ سختی اجابت مزاج می‌کنند، به‌طور خودکار به این فرضیه فکر می‌کنند که یبوست از نشانه‌های کمبود فیبر در رژیم غذایی است. با این‌که چنین فرضیه‌ای صحت دارد، اما نباید فراموش کرد که یبوست از نشانه‌های کم‌آبی بدن و عدم مصرف آب به اندازه کافی نیز هستد. متخصصان می‌گویند که هم فیبر و هم آب برای منظم نگه داشتن تحرکات روده ضروری هستند. فیبر، آب را جذب می‌کند و درنتیجه عبور مدفوع از روده‌ها را راحت‌تر می‌سازد. پس اگر با مشکل یبوست مواجه هستید، مصرف آب را افزایش بدهید و در کنارش حتما مواد غذایی سرشار از فیبر مانند غلات سبوس‌دار، میوه خشک، لوبیا و مغزهای خام را به رژیم غذایی خودتان اضافه کنید.

ترک‌خوردگی در گوشه دهان: کمبود آهن : وقتی که ترک‌خوردگی‌ها و بریدگی‌های کوچک در گوشه‌های دهان به‌وجود می‌آیند، با پدیده استوماتیت آنگولار (Angular stomatitis) مواجه هستید. این مشکل می‌تواند از نشانه‌های کمبود آهن در بدن باشد یا عفونت‌های پوستی قارچی و باکتریایی را نشان بدهد. در صورت مواجهه با این مشکل، ابتدا از ترکیبات مرطوب‌کننده لب استفاده کنید ولی اگر پس از یک هفته بهتر نشدید یا حتی مشکل شما تشدید شد، حتما نزد پزشک بروید. کمبود انرژی یا خستگی زیاد: زیاده‌روی در مصرف قندها :افرادی که روزانه میزان زیادی از کربوهیدرات‌های پیچیده (مانند قندها) را مصرف می‌کنند، همواره در معرض این خطر قرار دارند که انرژی خودشان را به‌طور ناگهانی از دست بدهند. دلیلش این است که قندها ابتدائا سطح انسولین را در بدن افزایش می‌دهند، اما اُفت قند خون در ادامه می‌تواند انرژی را به‌صورت ناگهانی کم کند.

بیشتر افراد، درک اشتباهی از این حالت دارند و برای مقابله با کمبود انرژی به مصرف هرچه بیشتر منابع قندی روی می‌آورند. درواقع، در چنین شرایطی به‌جای مصرف خوراکی‌های قندی، باید از خوراکی‌هایی مانند موز و مغزهای خام استفاده کنید تا بتوانید قند خون را هرچه سریع‌تر به وضعیت پایدار برسانید و سطح انرژی خودتان را بالا ببرید. بیش از حد به دفع ادرار نیاز پیدا می‌کنید: کم‌آب شدن بدن : بیشتر ما در این وضعیت فکر می‌کنیم که قضیه می‌تواند هر چیزی باشد، به غیر از کم‌آب شدن بدن. درحالی که پُر شدن مثانه سریعا به مغز اطلاع می‌دهد که وقت دفع ادرار رسیده است، اما نیاز به دفع ادرار می‌تواند به دلیل بالا رفتن غلظت ادرار به‌واسطه کم‌آب شدن بد نیز اتفاق بیفتد. به‌علاوه، کافئین نیز می‌تواند همین حالت را ایجاد کند چون گیرنده‌های شیمیایی درون مثانه را تحت تاثیر قرار می‌دهد، مثانه را تحریک می‌کند و درنهایت ما را به دفع مکرر ادرار وادار می‌سازد. البته اثرگذاری کافئین روی همه افراد یکسان نیست و بعضی از افراد بیشتر با این مشکلات پس از دریافت کافئین مواجه می‌شوند.
برچسب ها : سلامتیسم ،
+ تعداد بازدید : 34
نوشته شده توسط saeed.bp در شنبه 14 بهمن 1396 و ساعت 11:29

آیا استفاده از ویتامین‌های پریناتال برای خانم‌های غیر باردار هم مجاز است؟!

پیش از این‌که مصرف ویتامین‌های پریناتال را شروع کنید، حتما در این مورد با پزشک خودتان مشورت کنید. اگر قصد داشته باشید که باردار شوید، پزشک نیز به احتمال زیاد توصیه می‌کند که استفاده از ویتامین‌های پریناتال را در دستور کار خودتان قرار بدهید. با این‌که شما می‌توانید ویتامین‌های پریناتال را بدون داشتن نسخه هم خریداری کنید، اما پزشکان می‌توانند نوع خاصی را نیز برای شما تجویز کنند. به‌طور کلی، این زنان با خطر بالای ابتلا به کمبودهای مختلف از نظر مواد مغذی و مواد معدنی مواجه هستند: زنانی که برای چندمین دفعه باردار می‌شوند، بارداران کم‌سن و زنان بارداری که سابقه مشکلات خاص داشته‌اند. بنابراین، اگر در این گروه‌های خاص قرار می‌گیرید، حتما باید از ویتامین‌های پریناتال استفاده کنید. پزشکان معمولا به زنانی که شیردهی به نوزاد را انجام می‌دهند، توصیه می‌کنند که مصرف ویتامین‌های پریناتال را پس از زایمان ادامه بدهند. ویتامین‌های پریناتال می‌توانند به‌عنوان مکمل برای مادران شیرده عمل کنند، چون این زنان به مواد مغذی زیادی برای تولید شیر نیاز دارند.

حتی اگر قصد ندارید که باردار شوید، همچنان می‌توانید از مکمل اسید فولیک استفاده کنید. یکی از دلایلش هم این است که نیمی از بارداری‌ها همچنان بدون برنامه‌ریزی اتفاق می‌افتند و زنان از این طریق می‌توانند خودشان را برای بارداری آماده نگه دارند. با توجه به این‌که مغز و نخاع جنین در اولین مراحل بارداری شکل می‌گیرند، وجود اسید فولیک کافی در بدن مادر واقعا حیاتی است. زنان در سن باروری نیز به‌طور کلی باید استفاده از مواد غذایی سرشار از فولات را در رژیم غذایی‌شان جدی بگیرند. آیا زنانی که قصد بارداری ندارند هم می‌توانند از ویتامین‌های پریناتال استفاده کنند؟ ویتامین‌های پریناتال به‌طور خاص برای تامین نیازهای زنان باردار و شیرده طراحی شده‌اند. درواقع، این محصولات به رفع کمبودهای تغذیه‌ای در زنان باردار کمک می‌کنند و برای زنانی که قصد بارداری ندارند، در نظر گرفته نمی‌شوند.
دریافت بیش از حد اسید فولیک به‌صورت روزانه می‌تواند به عوارض ناشی از کمبود ویتامین B۱۲ منجر شود. زیاده‌روی در دریافت آهن نیز می‌تواند مشکل‌ساز باشد و به مشکلاتی مانند یبوست، حالت تهوع و اسهال منجر گردد. متخصصان می‌گویند که زیاده‌روی در دریافت ویتامین A از طریق منابع مصنوعی، می‌تواند برای کبد انسان‌ها مسمومیت ایجاد کند.

این نکته را هم باید در نظر داشت که دریافت مواد مغذی اساسا باید از طریق رژیم غذایی انجام بگیرد و افراد نباید همه چیز را به مصرف مکمل‌ها معطوف کنند. به همین دلایل، بیشتر زنان نباید بدون تاییدیه پزشک برای مصرف ویتامین‌های پریناتال اقدام کنند. تصورات اشتباه درباره ویتامین‌های پریناتال : بسیاری از زنان مدعی هستند که ویتامین‌های پریناتال، اثرات مثبتی برای رشد موها و ناخن‌ها دارند. بعضی از آنان نیز ادعا می‌کنند که مصرف ویتامین‌های پریناتال نه‌تنها رشد ناخن‌ها و موهای آنان را سریع‌تر کرده است، بلکه کیفیت موها و ناخن‌های این افراد را هم افزایش داده است. با این‌حال، گزارش‌های معتبر Mayo Clinic نشان می‌دهند که چنین ادعاهایی اصلا صحت ندارند و مصرف ویتامین‌های پریناتال برای تقویت موها و ناخن‌ها به هیچ نتیجه قابل توجهی منجر نمی‌شود. به‌علاوه، مصرف خودسرانه این مکمل‌ها بدون مشورت پزشک می‌تواند با عوارض جانبی مختلفی همراه شود.
برچسب ها : سلامتیسم ،
+ تعداد بازدید : 32
نوشته شده توسط saeed.bp در شنبه 14 بهمن 1396 و ساعت 11:28

۱۰ آنتی‌اکسیدان ضروری برای داشتن پوستی درخشنده

به نظر می‌رسد آنتی‌اکسیدان‌ها همه جا هستند، از نوشیدنی‌هایی که می‌خوریم گرفته تا لوسیون‌ها و کرم‌هایی که برای محافظت از پوست‌مان استفاده می‌کنیم. احتمالا می‌دانید که مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها برای سلامت بدن‌مان ضروری است اما آیا دلیل اصلی و اینکه چرا استفاده از آن‌ها برای ما لازم است را هم می‌دانید؟ آنتی‌اکسیدان‌ها طبیعی هستند و ترکیبات‌شان مشتق شده از گیاهانی است که از سلول‌های بدن ما در مواجهه با آسیب‌های ناشی از رادیکال‌های آزاد حفاظت می‌کنند. رادیکال‌های آزاد، مولکول‌های بسیار واکنش‌پذیری هستند که در نتیجه اکسید شدن غذاهایی که می‌خوریم، داروهایی که مصرف می‌کنیم، آلودگی هوا، تشعشعات خورشیدی و سیگار کشیدن در بدن ما تولید می‌شوند.

با این وجود تمام رادیکال‌های آزاد برای بدن ما مضر و زیان‌آور نیستند (در حقیقت، اکسیداسیون یا عمل ترکیب اکسیژن با جسم دیگر برای بقا ضروری است) ذخیره و انباشتگی رادیکال‌های آزاد زمانی خطرناک است که ما آنتی‌اکسیدان‌های لازم برای رویارویی با توده‌ای از این رادیکال‌ها را نداشته باشیم و بدن ما دچار استرس اکسیداتیو شود. طبق پژوهش‌ها و بررسی‌های انجام شده در مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری آمریکا، استرس اکسیداتیو نقش بسیار مهم و پر‌رنگی در ایجاد بیماری‌های مزمن و حاد مثل سرطان، نقص سیستم‌ایمنی، پیری، آب‌مروارید، آرتریت روماتوئید، بیماری‌های قلبی‌عروقی، بیماری‌های عصبی و بسیاری از عارضه‌های خطرناک دیگر خواهد داشت. گیاهان به صورت طبیعی حاوی آنتی‌اکسیدان‌ها و آنزیم‌هایی هستند با حفاظت و ترمیم سلول‌های بدن ما، تاثیر مخرب و آسیب‌های ناشی از استرس اکسیداتیو را به حد‌اقل می‌رسانند.

اما متاسفانه هر چه بیشتر در معرض این رادیکال‌های مضر قرار بگیریم، حجم یا توده آن‌ها بیشتر شده و این موضوع کار را برای بدن ما سخت‌تر می‌کند. با علم بر این موضوع، مصرف غذاهای گیاهی مثل میوه‌ها، سبزیجات و آب‌‌میوه‌ها و آب سبزیجات، غلات سبوس‌دار، دانه‌ها روغنی، تخمه‌ها، گیاهان و ادویه‌ها و حتی شکلات بهترین راه برای تامین و دریافت آنتی‌اکسیدان‌های ضروری و مواجهه با این عوامل مخرب است. علاوه بر منابع گیاهی، آنتی‌اکسیدان‌ها در گوشت، غذاهای دریایی و فرآورده‌های لبنی هم وجود دارند. خوش‌بختانه، جدا از آنتی‌اکسیدان‌ها بسیاری از این منابع غذایی مفید سرشار از فیبر هستند و مقدار چربی‌های اشباع شده و کلسترول‌شان هم بسیار ناچیز است. علاوه بر این، این نوع خوراکی‌ها مملو از ویتامین‌ها و مواد معدنی مفید هم هستند. درست شبیه به سایر اعضا بدن، مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها برای پوست، چشم‌ها و مو هم بسیار ضروری است و این دقیقا همان دلیلی است که شما اغلب در ترکیبات اصلی بسیاری از محصولات زیبایی مثل کرم‌های ضدآفتاب ویتامین‌هایی مانند ویتامین A، ویتامین C و ویتامین E را می‌بینید. زینک یکی از آنتی‌اکسیدان‌هایی است که در ترکیب اصلی بسیاری از کرم‌های ضدآفتاب موجود است.

اما بهترین خوراکی‌ها برای تامین آنتی‌اکسیدان‌ها کدامند؟- آلو‌سیاه - انواع‌ بِری‌ها یا توت‌ها- توت‌فرنگی - انواع سیب - گردو - گیلاس - آلو - لوبیا‌قرمز - لوبیا چیتی - انواع ‌سیب‌زمینی - انگور / ۱۰ منبع مفید برای دریافت آنتی‌اکسیدان‌: ۱- گوگرد سیر . منابع: سیر، پیاز و تره‌فرنگی. ۲- بتاکاروتن: منابع: کدو‌حلوایی، انبه، زردآلو، هویج، اسفناج و جعفری.۳- کاتچین: منابع: چای و سرکه.۴- فلاونوئیدها: منابع: چای، شکلات تلخ، سرکه، پیاز، انواع سیب، پیاز، انار و مرکبات. ۵- لیکوپن: منابع: گوجه‌فرنگی، گریپ‌فروت صورتی و هندوانه. ۶- ویتامین C : منابع: پرتغال، انواع بِری‌ها یا توت، کیوی، انبه، کلم بروکلی، اسفناج و فلفل. ۷- ویتامینE : روغن‌های گیاهی، دانه‌های روغنی، آووکادو، تخمه‌ها و غلات سبوس‌دار. ۸- کریپتو‌کسانتین: منابع: فلفل‌قرمز، کدو‌حلوایی و انبه.۹- ایندول: منابع: سبزیجات مثل کلم بروکلی، کلم، گل‌کلم و کلم‌پیچ. ۱۰- آنتو‌سیانین‌ها: منابع: بادمجان، انواع انگور و انواع توت‌ها.
برچسب ها : سلامتیسم ،
+ تعداد بازدید : 33
نوشته شده توسط saeed.bp در شنبه 14 بهمن 1396 و ساعت 11:28

۷ ماده غذایی که شادمان می‌کنند!

مطالعات نشان داده‌اند افرادی که مبتلا به اختلال‌های خلقی مانند افسردگی و اختلال اضطرابی هستند، با کمبود تریپتوفان در بدن مواجه می‌شوند. همچنین، همین مطالعات نشان می‌دهند که اگر میزان تریپتوفان در رژیم غذایی کم باشد، سطح سروتونین موجود در مغز نیز کاهش می‌یابد.
امروزه استفاده از مکمل‌های مختلف می‌تواند سطح سروتونین در بدن را از طریق نوعی اسید آمینه به نام تریپتوفان افزایش بدهد و باعث افزایش نشاط و شادابی ما بشود. درواقع، ‌سروتونین از تریپتوفان حاصل می‌شود. اما برای افزایش سطح سروتونین از طریق شیوه‌های طبیعی، باید از خوراکی‌هایی استفاده کنید که حاوی تریپتوفان هستند. تخم‌مرغ : مطالعات اخیر نشان داده‌اند که پروتئین موجود در تخم‌مرغ می‌تواند سطح تریپتوفان را در خون افزایش بدهد. البته برای بهره‌مندی از مزیت، هرگز نباید زرده تخم‌مرغ را کنار بگذارید. زرده تخم‌مرغ سرشار از تریپتوفان، تیروزین، کولین، بیوتین، اسیدهای چرب امگا-۳ و دیگر مواد مغذی است که همگی در فواید اصلی حاصل از مصرف تخم‌مرغ و خاصیت‌های آنتی‌اکسیدانی این غذای سالم نقش مهمی دارند.

پنیر : پنیر، منبع غنی دیگری برای دریافت تریپتوفان محسوب می‌شود. شما می‌توانید از پنیر چدار در کنار تخم‌مرغ و شیر استفاده کنید که آن‌ها نیز از منابع مهم برای دریافت تریپتوفان هستند. آناناس : آناناس، منبع مهمی برای دریافت بروملین است. بروملین، نوعی پروتئین محسوب می‌شود که براساس یافته‌های علمی اخیر می‌تواند عوارض ناشی از شیمی‌درمانی را کاهش بدهد و همچنین به مقابله با سرفه کمک کند. ترکیب کردن آناناس با نارگیل و مرغ می‌تواند غذای مغذی و مفیدی برای شما فراهم کند. پنیر توفو : انواع محصولات سویا سرشار از تریپتوفان هستند. شما می‌توانید از پنیر توفو به‌عنوان یکی از محصولات سویا کمک بگیرید و این خوراکی را جایگزین دیگر منابع پروتئینی در رژیم غذایی‌تان کنید. پنیر توفو خصوصا منبع فوق‌العاده‌ای برای گیاه‌خواران محسوب می‌شود که قصد دارند تریپتوفان بیشتری دریافت کنند. بعضی از پنیرهای توفو حاوی کلسیم قابل توجهی نیز هستند و درنتیجه بخشی از کلسیم مورد نیاز بدن را هم تامین می‌کنند. ماهی سالمون : ماهی سالمون که از جهات بسیاری به‌عنوان یک غذای سالم و مهم شناخته می‌شود، سرشار از تریپتوفان نیز هست. شما می‌توانید از ماهی سالمون در کنار تخم‌مرغ برای افزایش تریپتوفان دریافتی استفاده کنید. ماهی سالمون اساسا ویژگی‌هایی دارد که در کنار هم به متعادل‌سازی سطح کلسترول در خون و همچنین فشار خون کمک می‌کنند.

مغزهای خام و دانه‌ها : همه مغزهای خام و دانه‌ها حاوی تریپتوفان هستند. مطالعات علمی نشان داده‌اند که خوردن یک مشت از مغزهای خام (معادل ۲۸ گرم) در روز می‌تواند خطر ابتلا به سرطان، بیماری‌های قلبی و مشکلات تنفسی را کاهش بدهد. در ضمن، مغزهای خام و دانه‌ها به‌عنوان منابع خوبی برای دریافت فیبر، ویتامین‌ها و آنتی‌اکسیدان‌ها شناخته می‌شوند. بوقلمون : در میان انواع گوشت‌ها می‌توان گفت که بهترین گوشت از منظر میزان تریپتوفان موجود، بوقلمون است. شما می‌توانید از این گوشت خوش‌مزه و کم‌چرب برای دریافت تریپتوفان مورد نیاز بدن کمک بگیرید.
برچسب ها : سلامتیسم ،
+ تعداد بازدید : 38
نوشته شده توسط saeed.bp در شنبه 14 بهمن 1396 و ساعت 11:27

تاثیر رژیم Flexitarian بر کاهش احتمال ابتلا به دیابت

پاسخ به این دو سوال مثبت است و می‌توان با اطمینان گفت که رژیم Flexitarian، گزینه مناسبی برای دستیابی به این هدف‌ها است. یکی از مطالعات PLOS Medicine در همین زمینه نشان می‌دهد که رژیم‌های نیمه‌گیاه‌خواری مانند رژیم Flexitarian، خطر ابتلا به بیماری دیابت نوع ۲ را ۲۰ درصد کاهش می‌دهند. پیشگیری: داشتن اضافه وزن به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل خطر در ابتلا به بیماری دیابت نوع ۲ شناخته می‌شود. اگر کاهش استفاده از گوشت‌های قرمز به کاهش وزن و حفظ وزن جدید در شما کمک کند، شانس بیشتری در مقابله با این بیماری خواهید داشت. بعضی از مطالعات علمی، پیروی از رژیم‌های گیاه‌خواری و نیمه‌گیاه‌خواری را با کاهش خطر ابتلا به بیماری دیابت مرتبط نشان داده‌اند. کنترل: طبق گزارش انجمن دیابت آمریکا (ADA)، رژیم‌های گیاه‌خواری از گزینه‌های مفید برای سلامتی انسان به‌ شمار می‌روند. از آن‌جایی که هیچ برنامه غذایی سخت و دشواری در رژیم Flexitarian وجود ندارد،‌ شما می‌توانید تغذیه راحتی داشته باشید و توصیه‌های پزشکان در زمینه دیابت را هم رعایت کنید.


چه محدودیت‌ها و اولویت‌هایی در رژیم Flexitarian وجود دارند؟ - رژیم Flexitarian اساسا رژیم انعطاف‌پذیری است. پس بیشتر افراد می‌توانند این رژیم غذایی را متناسب با نیازها و شرایط خودشان تنظیم کنند. - بزرگسالانی که از رژیم Flexitarian پیروی می‌کنند،‌ باید روزانه از مکمل‌های حاوی ویتامین و مواد معدنی استفاده کنند تا مواد مغذی مهم را برای بدن تامین کرده باشند. انتخاب مولتی‌ویتامین‌هایی که امروزه مختص جنسیت‌های مختلف طراحی شده‌اند، استراتژی مناسبی برای تامین نیازهای فیزیولوژیک هر انسان‌ محسوب می‌شود. - اگر به گیاه‌خواری اصرار دارید، همچنان می‌توانید بدون دغدغده از رژیم Flexitarian پیروی کنید. درواقع، حذف تمامی محصولاتی حیوانی در رژیم Flexitarian امکان‌پذیر است. - افرادی که با مشکل عدم تحمل گلوتن (موجود در گندم، جو و چاودار) مواجه هستند، به‌راحتی می‌توانند از رژیم Flexitarian پیروی کنند. این افراد باید از جایگزین‌های فاقد گلوتن در رژیم Flexitarian استفاده کنند. - مصرف نمک نیز در رژیم Flexitarian باید محدود باشد و وعده‌های غذایی نیز باید با نمک کم پخته شوند.


نظر کارشناسان : L U.S. News به‌عنوان یکی از مراجع مهم و معتبری که رژیم‌های غذایی را بررسی می‌کند، از متخصصان تغذیه و دیگر متخصصان در زمینه‌های بیماری دیابت و بیماری‌های قلبی درخواست کرده است تا رژیم Flexitarian را از جنبه‌های مختلف مورد ارزیابی قرار بدهند. در ادامه با جزئیات بیشتری در این مورد آشنا می‌شوید. امتیاز کلی :۴ از ۵ - رژیم Flexitarian که بر استفاده از میوه‌ها، سبزی‌ها، ‌غلات سبوس‌دار و پروتئین‌های گیاهی تاکید می‌گذارد، استراتژی سالم و هوشمندانه‌ای برای تغذیه است. بعضی از متخصصان می‌گویند که رژیم Flexitarian، رویکرد تغذیه‌ای مناسبی برای تمام اعضای هر خانواده به‌ حساب می‌آید. بهترین رژیم‌ها برای بیماری دیابت -۳.۴ از ۵ -رژیم Flexitarian، گزینه قابل اطمینانی برای پیشگیری از ابتلا به بیماری دیابت و همچنین مدیریت آن محسوب می‌شود. متخصصان بر این ویژگی تاکید می‌گذارند که رژیم Flexitarian، افراد را به سمت مواد غذایی سالم سوق می‌دهد.


بهترین رژیم‌ها برای سلامت قلب -۳.۸ از ۵ -برنامه غذایی ارائه‌شده در رژیم Flexitarian، اثربخشی بالایی برای سلامت قلب دارد. مطالعات نشان داده‌اند که رژیم‌های مبتنی بر مواد غذایی گیاهی،‌ فشار خون و کلسترول خون را کنترل می‌کنند و درنتیجه مانع از ابتلا به بیماری‌های قلبی می‌شوند. ایمنی - ۴.۷ از ۵ - افرادی که از رژیم Flexitarian پیروی می‌کنند، لازم نیست نگران مشکلاتی مانند سوء‌تغذیه، کاهش وزن بیش از حد سریع و خطرات دیگر باشند. با این‌حال، شروع هر برنامه تغذیه‌ای باید تحت نظر پزشک انجام بگیرد. کیفیت تغذیه‌ای -۴.۵ از ۵ -رژیم Flexitarian توانسته است که استانداردهای متعددی را از نظر کیفیت تغذیه‌ای کسب کند. بعضی از متخصصان می‌گویند که انعطاف‌پذیری بالا در این رژیم غذایی، خطر ابتلا به کمبود مواد مغذی را نسبت به رژیم‌های گیاه‌خواری دیگر کاهش می‌دهد.

تاثیر رژیم Flexitarian بر کاهش احتمال ابتلا به دیابت

برچسب ها : سلامتیسم ،
+ تعداد بازدید : 33
نوشته شده توسط saeed.bp در شنبه 14 بهمن 1396 و ساعت 11:27

اگر این ۶ نشانه را دارید یعنی در مصرف قندها زیاده‌روی می‌کنید!

۱. شدیدا هوس خوردن قند دارید : باور کنید یا نه، اعتیاد پیدا کردن به قندها کاملا امکان‌پذیر است. این اعتیاد طوری پیش می‌رود که هرچه محصولات قندی و شیرین بیشتری می‌خورید، اشتهای سیری‌ناپذیرتری به خوردن این محصولات پیدا می‌کنید. اگر رژیم غذایی شما حاوی محصولات قندی و شیرین زیادی باشد، واکنش‌های هورمونی پُر از نوسانی در بدن شما شکل می‌گیرند که ناگهان خلق‌وخوی شما را بالا می‌برند و ناگهان هم شما را بی‌حال می‌کنند. اگر متوجه شدید که دائما با هوس خوردن قندها مواجه هستید، این مشکل را نادیده نگیرید، چون ممکن است که هوس غیرعادی شما از نشانه‌های ابتلا به مشکلات جدی‌تر باشد. ۲. برای راضی کردن خودتان باید محصولات قندی بیشتری مصرف کنید : اگر بعد از مدتی احساس می‌کنید که میزان همیشگی استفاده از محصولات قندی دیگر نمی‌تواند شما را راضی کند و باید این میزان را افزایش بدهید، احتمالا به دردسر افتاده‌اید. درواقع در چنین حالتی، جوانه‌های چشایی شما نسبت به قندها بیش از حد مقاوم می‌شوند و این روند به‌صورت تصاعدی شدت بیشتری به خود می‌گیرد. به همین دلیل، شما مجبور می‌شوید که میزان قند دریافتی را روز به روز بیشتر کنید تا این جوانه‌های چشایی طعم لازم را احساس کنند.

۳. اضافه‌وزن پیدا کرده‌اید : شاید از شنیدن این جمله ناراحت شوید، اما باید بگوییم که اگر اخیرا با اضافه‌وزن مواجه شده‌اید، ضروری است که میزان استفاده از محصولات قندی و شیرین را کاهش بدهید. دلیلش هم این است که مصرف محصولات شیرین به‌تنهایی اشتهای شما را راضی نمی‌کند و درنتیجه شما را به مصرف هرچه بیشتر قندها وادار می‌سازد. مصرف بیشتر قندها نیز برابر است با دریافت کالری بیشتر و از آن‌جایی که هیچ پروتئین یا فیبری هم در این روند به بدن نمی‌رسد، قطعا هیچ احساس سیری‌ای هم به‌وجود نمی‌آید. متخصصان می‌گویند که وقتی قند بیش از حد وارد بدن می‌شود، بدن نیز به مرور زمان انسولین بیشتری تولید می‌کند و درنهایت شانس ابتلا به مقاومت نسبت به انسولین افزایش می‌یابد. ۴. اغلب با نوسانات خلقی مواجه می‌شوید : زیاده‌روی در مصرف محصولات شیرین و قندی می‌تواند خطر ابتلا به افسردگی را افزایش بدهد، چون اساسا سطح التهاب در بدن به‌واسطه همین زیاده‌روی بیشتر می‌شود. یکی از مطالعات مهم The JAMA Network در سال ۲۰۱۵ نشان داده است که التهاب مغزی در افراد مبتلا به افسردگی به‌طور کلی ۳۰ درصد بیشتر از انسان‌های دیگر است. این نکته را هم نباید فراموش کرد که زیاده‌روی در مصرف قندها، خلق‌وخوی شما را دائما بین حالت‌های بالا و پایین به نوسان می‌اندازد.

۵. با جوش‌های پوستی مواجه شده‌اید : مصرف محصولات شیرین و قندی با افزایش سطح انسولین در بدن همراه است، در حالی که بعضی از افراد نسبت به همین افزایش انسولین حساسیت دارند. این مساله باعث می شود که نوسانات هورمونی زیادی در بدن شکل بگیرند و درنهایت مشکلات پوستی خاصی مانند آکنه یا روزاسه به‌ وجود بیاورند. ۶. با پوسیدگی دندان‌ها مواجه شده‌اید : وقتی که باکتری‌های موجود در مواد غذایی بین دندان‌ها باقی می‌مانند، اسید خاصی ایجاد می‌شود که مشکل پوسیدگی دندان‌ها را به‌ وجود می‌آورد. این اسید با بزاق دهان ترکیب می‌شود و پلاک‌های مخرب را ایجاد می‌کند و زمانی که پلاک‌ها به‌ خوبی با کمک مسواک جدا نشوند، شانس پوسیدگی دندان نیز بالا می‌رود. زیاده‌روی در مصرف محصولات شیرین و قندی، یکی از دلایل پوسیدگی دندان‌ها است که عمدتا نادیده گرفته می‌شود.
برچسب ها : سلامتیسم ،
+ تعداد بازدید : 37
نوشته شده توسط saeed.bp در چهارشنبه 11 بهمن 1396 و ساعت 12:46

برای داشتن موهایی سالم و زیبا چه بخوریم؟

شما همانی هستید که می‌خورید! احتمالا این جمله‌ای است که بارها شنیده‌اید اما واقعا معنی اصلی آن چیست؟ به جای معنی لغوی جمله و اینکه عینا آن را برای خودتان معنی کنید کمی بیشتر به عمق و مفهوم اصلی آن فکر کنید. در حقیقت کاملا واضح است که هر آنچه که ما می‌خوریم تاثیری مستقیم بر روی پوست، ناخن‌، مو و به طور کلی تمامی اعضا بدن ما خواهد داشت. به طور مثال شاید خودتان هم متوجه رشد بیشتر موهای‌تان در طول فصل تابستان شده باشید. فصل گرمی که مملو از میوه‌ها و سبزیجات تازه و خوش‌رنگ و آب است. اگرچه عوامل دیگری هم در این مسئله نقش دارند اما به طور خاص غذاها و خوراکی‌هایی که می‌خوریم تاثیر مستقیم و مهمی بر روی تقویت، رشد و ضخیم شدن تارهای مو دارند. در ادامه این مطلب با بهترین خوراکی‌هایی آشنا می‌شنوید که بهترین و بیشترین تاثیر را بر روی موهای‌تان خواهند داشت.

۱- سالمون : پروتئین و ویتامین D دو عامل مهم و تاثیرگذار در تقویت و مستحکم کردن تارهای مو هستند و ماهی سالمون دارای هر دو است. علاوه بر این، اسیدهای چرب امگا۳ موجود در این ماهی آب‌های سرد آن را به یک تقویت‌کننده عالی برای تار مو و سالم و هیدراته نگه داشتن پوست کف‌سر تبدیل کرده است.۲- عدس: این ماده غذایی سرشار از آهن و پروتئین است که هر دو از مهم‌ترین عوامل در رشد سلول‌های مو هستند و توصیه می‌شود گیاه‌خواران به طور خاص از این خوراکی طبیعی بیشتر مصرف کنند تا کمبود آهن بدن‌شان به طور عادی تامین شود و بتوانند به راحتی آن را جایگزین گوشت قرمز، بوقلمون و مرغ کنند.۳- گردو: سرشار از بیوتین، ویتامین E و اسیدهای چرب امگا ۳ است. این دانه روغنی از موهای شما در برابر آسیب‌های ناشی از نور خورشید مراقبت کرده و مانع از ریزش موها خواهد شد. علاوه بر این، گردو حاوی مس است که از رنگ‌دانه‌های تار مو حفاظت کرده و بدین شکل رنگ طبیعی مو را حفظ می‌کند.

۴- اسفناج: سبزیجات برگ سبز تیره مثل اسفناج مملو از آنتی‌اکسیدان‌های ضروری برای سالم نگه داشتن موها هستند. به غیر از این، اسفناج حاوی آهن است که عاملی مهم در جلوگیری از ریزش مو و آسیب‌های ناشی از عوامل محیطی است.۵- کدو‌حلوایی: استفاده از کدو‌حلوایی یک نوع درمان فصلی است. این ماده غذایی حاوی ویتامین A است که تاثیر مستقیم در میزان تولید سبوم یا چربی طبیعی دارد. سبوم مانند یک نرم‌کننده طبیعی عمل می‌کند و موها و پوست کف‌سر شما را سالم نگه می‌دارد. کمبود سبوم باعث ایجاد خشکی و خارش ناخوشایندی در پوست‌ سرتان می‌شود. ۶- تخم‌مرغ : سفیده‌ تخم‌‌مرغ حاوی بیوتین است و این ویتامین از شکنندگی و ریزش مو جلوگیری می‌کند. علاوه بر این تخم‌مرغ سرشار از سیستئین است که عاملی مهم در پاک‌سازی و افزایش ضخامت تارهای مو است.

۷- جو دو‌سر: روز خود را با صرف یک وعده صبحانه خوشمزه با استفاده از جو دو‌سر آغاز کنید. جو غنی از سیلیکا است. این ماده معدنی موهای‌تان را محکم و با‌دوام کرده و با سالم نگه داشتن آن‌ها، ظاهری ابریشمی و پرجلوه به موها می‌دهد.۸- ماست یونانی: پانتونیک اسید و ویتامینB۵ در ترکیبات اصلی بیشتر شامپوهای تقویت‌کننده مو وجود دارند. خوش‌بختانه ماست یونانی هم حاوی هر دوی این ترکیبات مهم است. علاوه بر این، ویتامینD موجود در این نوع ماست آن را به یک ماده غذایی عالی برای تقویت و رشد فولیکول مو بدل کرده است.
برچسب ها : سلامتیسم ،
+ تعداد بازدید : 38
نوشته شده توسط saeed.bp در چهارشنبه 11 بهمن 1396 و ساعت 12:45

۴ علت ایجاد احساس سوزش در واژن

۱. سوزش ناشی از عفونت : دو مورد از شایع‌ترین عفونت‌هایی که احساس سوزش را در واژن ایجاد می‌کنند، عفونت تخمیری و واژینوز باکتریایی نام دارند. هر دوی این مشکلات، تعادل عادی در pH واژن را مختل می‌کنند و درنتیجه شانس احساس سوزش را افزایش می‌دهند. از طرف دیگر، بعضی از بیماری‌های STIs مانند کلامیدیا و گوموره نیز می‌توانند سوزش را به‌عنوان یکی از علائم خودشان بروز بدهند. در ضمن، بعضی از افراد هم سوزش را در موارد ابتلا به عفونت مجاری ادراری (UTI) احساس می‌کنند چون مجرای ادراری و واژن بسیار به همدیگر نزدیک هستند. توجه به این نکته مهم است که اگرچه عفونت تخمیری به‌عنوان یکی از علائم شایع در سوزش واژن شناخته می‌شود، اما نباید سریعا بدون مشورت پزشک و پس از مواجهه با اولین نشانه‌های این سوزش از داروهای بدون نسخه استفاده کرد. اگر مستعد ابتلا به عفونت تخمیری هستید، حتما این مساله را با پزشک در میان بگذارید و از او در این زمینه کمک بخواهید.

۲. سوزش ناشی از محرک‌های بیرونی : این عامل از مهم‌ترین و اصلی‌ترین علت‌های مواجهه با سوزش در واژن است که خصوصا در میان زنان جوان و فعال شیوع دارد. زنانی هم که زمان زیادی را در باشگاه‌های ورزشی می‌گذرانند و بیش از حد عرق می‌کنند نیز عمدتا با همین مشکل مواجه می‌شوند. متخصصان می‌گویند که بعضی از زنان پس از پایان مدت‌زمان ورزش، وقت کافی برای دوش گرفتن ندارند و از اسپری‌های مختلف برای رفع بوی تعریق استفاده می‌کنند. با این‌ حال، همین اسپری‌ها می‌توانند عامل محرکی برای pH واژن باشند و درنتیجه احساس سوزش را در واژن ایجاد کنند. محرک بیرونی دیگر، شوینده‌های معطری هستند که برای شستن لباس‌های زیر مورد استفاده قرار می‌گیرند. حتی ساده‌ترین و عادی‌ترین ترکیبات شوینده نیز می‌توانند واژن را تحریک کنند و باعث به‌وجود آمدن احساس سوزش در آن شوند. از دیگر علائمی که تاثیرپذیری منفی واژن از شوینده‌ها را نشان می‌دهند، می‌توان به مشکلاتی مانند خشکی و خارش اشاره کرد.

۳. سوزش ناشی از تغییرات هورمونی و ولوودینیا : تغییرات هورمونی مستقیما باعث سوزش در واژن نمی‌شوند، اما باعث خشکی واژن خواهند شد. اساسا بعضی از زنان مستعد ابتلا به سوزش ناشی از خشکی هستند که خود این خشکی می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد، از جمله بارداری، یائسگی یا استفاده از قرص‌های ضدبارداری. اگر فکر می‌کنید که این قرص‌ها باعث سوزش در واژن شده‌اند، حتما این مساله را به اطلاع پزشک برسانید و برای رفع مشکل از او کمک بخواهید. ولوودینیا (vulvodynia) نیز عامل دیگری است که می‌تواند مشکل سوزش در واژن را ایجاد کند، اما تشخیص آن معمولا سخت است. این بیماری با ویژگی‌هایی مانند درد و سوزش در واژن شناخته می‌شود، اما علت‌های مختلف و متعددی دارد. پس از آن‌جایی که تشخیص ولوودینیا واقعا سخت است، حتما برای تشخیص این بیماری به پزشک مراجعه کنید. ۴. سوزش ناشی از مشکلات پوستی : مشکلات پوستی مانند اگزما و پسوریازیس می‌توانند باعث خارش پوست در قسمت‌های مختلف بدن مانند واژن شوند و خاراندن ناشی از همین حالت نیز می‌تواند سوزش را در واژن به‌وجود بیاورد. این مشکلات پوستی لزوما مشکلاتی نیستند که پوست داخلی واژن را تحت تاثیر قرار بدهند، اما می‌توانند به داخل واژن نیز کشیده شوند. اگر با این مشکل مواجه شدید، باز هم باید برای گذراندن روندهای درمانی نزد پزشک بروید.
برچسب ها : سلامتیسم ،
+ تعداد بازدید : 40
نوشته شده توسط saeed.bp در چهارشنبه 11 بهمن 1396 و ساعت 12:45

۶ چیزی که درباره سرطان خون نمی‌دانید!

۱. سرطان خون چیست؟ : این عبارت، اصطلاحی عمومی است که بسیاری از انواع سرطان‌های مربوط به خون را شامل می‌شود. همچنین سرطان‌های مربوط به مغز استخوان و سیستم ایمنی نیز در همین گروه از سرطان‌ها دسته‌بندی می‌شوند. ۲. سرطان خون دارای چه انواعی است؟ :محققان می‌گویند که تا کنون ۱۵۰ نوع متفاوت از سرطان خون را کشف کرده‌اند. شایع‌ترین گروه‌های سرطان خون عبارت‌اند از لومسی، لنفوم، میلوما، بیماری‌های مزمن یلوپرولیفراتیو و اختلال‌های میلودیسپلاستیک. ۳. سرطان خون چه علائمی دارد؟ :علائم سرطان خون متنوع هستند، اما می‌توانند شامل چنین مواردی باشند: خستگی مفرط، تب، تعریق شبانه، کاهش وزن بی‌دلیل، تورم غدد لنفاوی (برای بیش از ۴ هفته)، خون‌ریزی شدید یا کبودی دائمی، درد استخوانی، کمردرد و ابتلا به عفونت‌های غیرعادی یا عود کردن این عفونت‌ها. توجه به این نکته ضروری است که همه این علائم می‌توانند کاملا علت‌های خوش‌خیمی باشند. پس اگر نگران هستید یا به چیزی مشکوک شده‌اید، حتما نزد پزشک بروید.

حدود ۳ نفر از هر ۱۰ فرد مبتلا به میلوما، در زمان تشخیص سرطان دارای هیچ کدام از علائم این سرطان نیستند. شایع‌ترین علامت ابتلا به سرطان خون نیز، اگر به آن مبتلا باشید، کمردردی است که رفته‌رفته شدیدتر می‌شود و بیشتر از کمردردهای عادی به طول می‌انجامد. ۴. چه کسانی در معرض بیشترین خطر هستند؟ این مساله کاملا به نوع سرطان خون بستگی دارد. به غیر از لوسمی لنفوبلاستی که از شایع‌ترین سرطان‌ها در میان کودکان است، اساسا خطر ابتلا به سرطان خون همراه با افزایش سن بیشتر می‌شود. در ضمن، مردان نیز نسبتا بیشتر از زنان در معرض خطر ابتلا به سرطان خون قرار می‌گیرند. تفاوت‌هایی نیز میان گروه‌های نژادی مختلف وجود دارند که ممکن است به ژنتیک و عوامل محیطی نیز مرتبط باشند. ۵. سرطان خون چه علت‌هایی دارد؟ در بسیاری از موارد، پاسخ به این سوال کوتاه و واضح است: «نمی‌دانیم!»، اما در چند نوع از سرطان‌های خون، علت خاصی تکرار شده است. در بسیاری از موارد هم عوامل متعددی شناسایی شده‌اند که خطر ابتلا به سرطان خون را افزایش می‌دهند، مانند سن، عوامل ژنتیکی، عفونت مزمن یا التهاب، سرکوب سیستم ایمنی، انجام دادن شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی و همچنین مبتلا بودن به اختلال‌های خون. عوامل مربوط به سبک زندگی اساسا نقش مهمی از نظر علت ابتلا به سرطان خون ایفا نمی‌کنند، اما زمانی که درباره مقابله با سرطان خون و درمان این سرطان صحبت می‌کنیم، این عوامل نیز اهمیت خاصی پیدا می‌کنند.

۶. چه درمان‌های برای سرطان خون در دسترس هستند؟ :محققان تاکید می‌کنند که در طی ۵۰ سال اخیر، پیشرفت‌های مهم و قابل توجهی در زمینه درمان سرطان خون حاصل شده است. بعضی از موارد ابتلا به سرطان خون، پیش از شروع درمان به دوره‌های نظارت و بررسی نیاز دارند. بسیاری از موارد ابتلا به این سرطان نیز با شیوه‌هایی مانند شیمی‌درمانی قابل درمان هستند. در بعضی از موارد نیز رادیوتراپی یا پرتودرمانی می‌تواند مناسب و موثر باشد. با این‌ حال، متاسفانه محققان هنوز نتوانسته‌اند که راهی برای متوقف کردن روند پیشرفت سرطان خون پیدا کنند. در بعضی از موارد نادر، شیمی‌درمانی کاملا شدید و پیوند سلول‌های بنیادی می‌تواند موثر باشد.
برچسب ها : سلامتیسم ،
+ تعداد بازدید : 37
نوشته شده توسط saeed.bp در چهارشنبه 11 بهمن 1396 و ساعت 12:45

چه کسانی نمی‌توانند تعویض مفصل زانو انجام دهند؟

مهم‌ترین بیماری‌هایی که نیاز به عمل جراحی تعویض مفصل زانو در آنها ضروری است، آرتروز، ساییدگی شدید مفصل، روماتیسم مفصلی و... است. البته برای انجام این جراحی، باید سن فرد را در نظر گرفت. در سنین جوانی انجام تعویض مفصل زانو توصیه نمی‌شود و اگر در مواردی، بیماران جوان دچار مشکلات زانویی هستند که نیاز به تعویض کامل مفصل است، با توجه به شدت مشکلات زانو، پزشک تا حد امکان از روش‌های جایگزین جز جراحی استفاده می‌کند. انجام این جراحی از سن ۶۰-۵۰ سالگی به بعد پیشنهاد می‌شود. به علت اینکه در سنین بالا اغلب افراد بازنشسته هستند و تحرک کمتری دارند، درنتیجه تعویض مفصل زانو یا لگن بیشتر جواب می‌دهد.معمولا بیماران کاندید این جراحی، درد زیادی را متحمل می‌شوند و به دلیل اینکه در انجام فعالیت‌های روزمره خود مثل نشستن و برخاستن، از پله بالارفتن، زانو زدن، راه رفتن و.... دچار مشکل هستند، نیاز به تعویض مفصل زانو در آنها ضرورت پیدا می‌کند. اگر درد زانو برای بیمار قابل تحمل و کنترل باشد، این جراحی توصیه نمی‌شود.

نکته حائز اهمیت دیگر اینکه تعویض مفصل زانو نیز مانند هر عمل جراحی دیگری ممکن است با عوارضی همراه باشد بنابراین نیاز به مراقبت‌های خاص دارد و هر چند وقت یکبار تا آخر عمر باید به پزشک معالج ارتوپد مراجعه کرد تا از صحت کارکرد مفصل مصنوعی مطمئن شد. افراد بیمار نباید بعد از تعویض مفصل زانو فعالیت‌های بدنی سنگین داشته باشند و اشیا سنگین را حمل کنند. بدون رعایت این نکات دیر یا زود مفصل مصنوعی دچار مشکل می‌شود. با توجه به اینکه تعویض هر مفصلی در بدن دائمی نیست و بعد از مدتی لازم است که مجددا عوض شود، بنابراین تا حد امکان باید این جراحی به تعویق انداخته و در سنین بالاتر انجام شود. عمر مفاصل تعویضی، ۱۰ تا ۱۵ سال بوده و بعد از این زمان نیاز مجدد به تعویض مفاصل است. درضمن افراد سنگین وزن و دچار اضافه وزن به دلیل اینکه مفاصل مصنوعی در بدن این افراد زود خراب و شل می‌شوند، کسانی که فعالیت بدنی بالایی دارند مثل کشاورزان و کاگران یا افرادی که شغلشان ایجاب می‌کند برای زمان زیادی سرپا بایستند، کاندید مناسبی برای تعویض مفصل زانو یا لگن نیستند.
برچسب ها : سلامتیسم ،
+ تعداد بازدید : 40
نوشته شده توسط saeed.bp در چهارشنبه 11 بهمن 1396 و ساعت 12:45